11 حدیث ناب از امام حسن عسکری علیه السلام

زندگی نامه امام حسن عسکری علیه السلام

امام حسن عسکری ملقب به ابامحمّد امام یازدهم مسلمین ، خاصّه شیعیان و رهروان اهل بیت (ع)  در سال 232 هجری قمری در مدینه منوره متولد شد. دوران عمر با برکت و نورانی  29 ساله این امام همام  به سه دوره تقسیم می گردد : دوره اول 13سال است که زندگی آن حضرت در مدینه گذشت . دوره دوم 10سال در سامرا قبل از امامت  و دوره امامت ایشان  ، که حدود 6 سال به طول کشید. دوران زندگی و امامت پدربزرگوار امام زمان عجل الله تعالی علیه  با خلافت خلفای جور بنی عباس (متوکل و معتمد عباسی) مصادف بود. امام علیه السلام در هشتم ربیع الاول سال 260 هجری قمری بر اثر مسمومیت به شهادت رسیدند و در شهر سامراء به خاک سپرده شد. مرقد مطهر آن حضرت امروز محل زیارت پیروان و علاقه مندان اهل بیت علیه السلام به ویژه شیعیان می باشد.

 11 حدیث ناب از امام یازدهم  حضرت امام حسن عسکری علیه السلام  

خاطره ای از شهیدسیّد جعفر منصوری به قلم برادرش سیّد جلال

  خاطره ای از شهیدسیّد جعفر منصوری  به قلم برادرش سیّد جلال

شهید سیّدمنصور منصوری (سیّد جعفر) در قالب نیروی داوطلب بسیجی ویژه در سال 1360 وارد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی رضوانشهر شد.  پس از چندی به همراه شهید ولی پور باقری و شهید جعفر نجف زاده به  پایگاه کوهستانی سپاه پاسداران   واقع در روستای ییلاقی- اَردِه -  رضوانشهر که برای  مقابله با گروهک تروریستی منافقین ایجاد و سازماندهی شده بود پیوست و در اواخر سال 1361 به عضویت رسمی سپاه درآمد.

من در سال 1361 در حالی که دانش آموز مقطع سوم راهنمایی بودم و کمتر از 15 سال  داشتم  در لبیک به فرمان حضرت امام رحمه الله علیه ، برای دفاع از میهن اسلامی پس از طی یک دوره فشرده آموزش نظامی در پادگان شهید مدنی منجیل  به منطقه عملیاتی مریوان واقع در غرب کشور اعزام شدم ، در نیمه اول سال 1362 و پس از پایان غائله گروهک منافقین در مناطق غرب و شرق استان گیلان ،   نیروهای داوطلب رزمنده به ویژه اعضای رسمی سپاه پاسداران که نقش بسزایی در سرکوب جریان مسلحانه نفاق در خطّه ی شمال داشتند به مناطق عملیاتی جنوب و غرب کشور اعزام  و شهیدسیّد جعفر منصوری در این بین به صورت دواطلبانه ابتداء به ل25 کربلا اختصاص و پس از مدّت کوتاهی  به لشگر 8 نجف اشرف اصفهان منتقل و اینجانب نیز مجدد راهی گردان رزمی ام در لشگر 25 کربلا شدم ، در آن زمان مقر هر دو لشکر در استان خوزستان و حوالی شهر شوشتر بود و ما تقریباً به هم نزدیک بودیم و هر چند وقت یکبار همدیگر را می دیدیم.